De veertienjarige Eva wil het liefst met haar familie naar een mediterraan vakantieoord, maar haar vader heeft andere plannen. Hij bereidt zijn gezin voor op een wandelvakantie in Lapland, in het uiterste noorden van Europa, met niets anders dan tenten, rugzakken, eindeloze natuur en elkaar.

Naarmate de tocht dichterbij komt en Eva’s vader bevlogener wordt, zien Eva en haar broer Steven er steeds meer tegen op. Eenmaal in de leegte van de Laplandse bossen aangekomen, merkt Eva dat ze verstrikt raakt in een cirkel van liefde voor en afhankelijkheid van haar vader, die door de meedogenloosheid van de omringende natuur alleen maar wordt versterkt.
De leegte, uitgestrektheid en hardheid van het Scandinavische landschap staan in schril contrast tot de dynamiek, kracht en intensiteit van de gebeurtenissen. Lange dagen, het aangrijpende debuut van Pia de Jong, schildert met een scherp oog voor detail de relaties tussen de gezinsleden, de liefde tussen broer en zus, de worstelingen van de vader en de weg naar volwassenheid van Eva.
Lange dagen is een aangrijpend verhaal over liefde, vertrouwen, loyaliteit en afhankelijkheid, geschreven in een superieure stijl. Met Pia de Jong doet een nieuwe, oorspronkelijke stem haar intrede in de Nederlandse letteren.

‘En als ik toch een been breek,’ vroeg ik verder, ‘wat dan?’ We waren nu al ruim een week onderweg en nog niemand tegengekomen.
‘Niemand breekt een been hier,’ zei hij. ‘Ik zou niet weten waarom. Nog nooit heeft iemand in ons gezin een been gebroken, waarom zou dat nu dan wel gebeuren? En laten we dit onderwerp hiermee afsluiten. Het heeft geen zin erover door te gaan.’
‘Je breekt hier zo een been, hoor, papa,’ zei ik. ‘Er zijn hier genoeg stenen om over te struikelen.’ Ik keek opzij naar mijn vader, die de zwaarste rugzak van allemaal torste. De pannen, het gasstel en het merendeel van de proviand.